| Index | Registreren | Profiel | Voorkeuren | Zoek | Gebruikers | Smilies | Stats |
Medisch Dossier II
Er zijn 389 reacties in dit topic en dit topic is 26907 keer bekeken.
Pagina: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16

Quote by MarVeldhuijzen:
Medisch vraagje: kan je hond ook zijn staart kneuzen of zo? Rufus heeft de mooie krulstaart op zijn rug, normaal gesproken.
Vorige week was hij mee geweest naar Reeuwijk, veel gerend en gezwommen. Misschien té veel? Op het laatst wilde hij niet meer zwemmen. Thuisgekomen hing zijn staart helemaal slap. Dat heeft zo'n 24 uur geduurd, toen werd de staart weer normaal. Ik mocht de staart gewoon aanraken (dwz: hij houdt er normaal niet van als ik dat doe maar hij piepte niet) en de staart was misschien iets dik in het midden maar niet opvallend.
Weet iemand wat het geweest is?
Quote:
vorige
‘Cold water tail’ (‘CWT’)
Labradorpost, jaargang 39, nummer 2, april 2003
volgende
door Roswitha Buytendijk
De ABC wordt vrij regelmatig gebeld door eigenaren die zich ernstig zorgen maken over de ‘staartdracht’ van hun Labrador. Vaak zonder aanwijsbare reden hangt deze plotseling naar beneden, kwispelt de hond niet meer en lijkt de hond zelfs in meer of mindere mate pijn te hebben en zich vreselijk beroerd te voelen.
De hond heeft in deze gevallen vrijwel zeker een ‘cold water tail’ (‘koud water staart’). Er zijn evenwel ook andere benamingen in omloop voor hetzelfde verschijnsel:
‘ limber tail syndrome’, ‘broken tail’, ‘dead tail’, ‘broken wag’, ‘limp tail syndrome’, etc.
Hoewel deze aandoening vrij frequent voorkomt bij o.a. retrievers (Labradors, Goldens en Flatcoats) zien we de ‘cold water tail’ ook bij Setters, Pointers, Beagles en Foxhounds.
Er is bijzonder weinig literatuur te vinden over dit onderwerp en ook de meeste dierenartsen zijn niet van dit fenomeen op de hoogte, is ons gebleken na de vele meldingen van leden. Wij baseren ons grotendeels op een artikel van Diana O. Gifford, dat is verschenen in het ‘Yearbook’ van de Labrador Retriever Club Inc. (USA), op eigen ervaringen en op hetgeen leden ons hebben doorgegeven.
Wanneer en hoe ontstaat een ‘CWT’?
De meeste meldingen, gaan over honden waarvan de staart na een zwempartij vanaf de staartaanzet (het kan ook een paar centimeters verderop) plotseling zonder aanwijsbare reden slap naar beneden hing. Meestal had de hond zich daarvoor ingespannen (spelen, rennen, fietsen, apporteren, trainen, etc.).
Een ‘CWT’ kan evenwel ook ontstaan zonder dat de hond heeft gezwommen maar nadat de hond zijn staart buitensporig veel heeft gebruikt. Hoewel Labradors van nature uitbundige kwispelaars zijn, kunnen ze tijdens een jachtdag bijzonder opgewonden raken waardoor hun staartspieren extra worden belast (d.w.z. overbelast).
De symptomen zijn in het algemeen na een paar dagen verdwenen. Honden die eenmaal een ‘CWT’ hebben gehad, hebben volgens Diana O. Gifford een verhoogde kans op een ‘CWT’ maar deze visie wordt niet door iedereen gedeeld.
Uit eigen ervaring kan ik slechts melden dat mijn eerste Labrador gedurende 14 jaar slechts 1 x een ‘CWT’ heeft gehad (in het voorjaar na fietsen en zwemmen in het nog relatief koude water) en dat mijn tweede Labrador –inmiddels bijna zeven- tot nu toe ook slechts 1 keer last kreeg: na een koude en inspannende jachtdag verroerde ze ineens haar dikke otterstaart niet meer en was ‘echt ziek’ (sedertdien is het niet meer voorgekomen).
Zielig en ziek
De hond toont zich vreselijk beroerd en voelt zich zichtbaar ellendig. De staart is pijnlijk. Geen wonder dat de eigenaar een ernstige kwaal vermoedt: een breuk of een zenuwbeschadiging in de staart!
Een Amerikaanse dierenarts (zelf ook niet op de hoogte van een ‘CWT’) liet –zo schrijft Gifford- van zijn Labrador-reu met een voor hem op dat moment nog onbekende kwaal röntgenfoto’s maken waarop –behalve een zwelling van de ventrale spieren (de spieren aan de buikzijde) niets onrustbarends te zien was.
De betreffende dierenarts vermoedt dat het opsluiten van honden na de jacht in een ‘travel bench’ of ‘fly kennel’ mogelijk een negatief effect kan hebben.
Spierafbraak
Uit onderzoek door Steiss & Wright (Auburn University) onder honderden eigenaren en trainers van jachthonden bleek dat de ‘CWT’ in verband wordt gebracht met beschadigingen van de staartspieren. Bij de onderzochte honden werden verhoogde waardes aangetroffen van ‘serum kreatinine fosfokinase’, een enzym dat vrijkomt bij het verval van spiercellen, mogelijk ten gevolge van extreme training/inspanning. Vergelijkbaar is een verhoogd myoglobine-gehalte in het bloed van mensen die ongetraind de Vierdaagse lopen: als dit eiwit wordt aangetroffen wijst dit op afgestorven spierweefsel.
Behandeling
Geadviseerd wordt rust en een tochtvrije-warme omgeving (normale kamertemperatuur!). Voorts bestaat de indruk dat ontstekingsremmers en pijnstillers de hersteltijd kunnen bekorten. Maar ook zonder deze middelen zal uw Labrador binnen een week zijn normale gedrag hervatten: kwispelen bij zijn etensbak….
Het spreekt vanzelf dat wij u wel aanraden om bij twijfel of aanhoudende klachten, contact op te nemen met uw dierenarts.
vorige
Het is niet toegestaan zonder toestemming van de NLV
tekst en of afbeeldingen van deze pagina over te nemen.
© 2003 Nederlandse Labrador Vereniging
is een niet standaard achternaam
hmmkee ik ga het maar proberen denk ik...een kwart dan maar om te beginnen...
Zoe heeft nog nooit 1 brok gekregen en nou haar vacht glanst onwijs. Ik denk dat je alleen met KVV zijn allergie al heel erg onder controle krijgt zodat haar vacht ook weer mooi wordt. Ben zeer benieuwd hoe ze het erop gata doen verder. welk merk geef je?
Want zijn conclusie was: voedselallergie... AAARGGGHHHHH!!!
Eigenwijze rotvent...(ik vind hem nog wel lief hoor)
om sip van te worden...

, nu nog even lam en rijst van Duck. Ben dus ook een overtuigd versvoerder
Alleen de mensen om me heen niet...Pagina: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16
| Index | Registreren | Profiel | Voorkeuren | Zoek | Gebruikers | Smilies | Stats |